Σχολικά Βοηθήματα δημοτικού iScool... για μαθητές και γονείς πάντα cool!



ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ! Κέρδισε τη δική σου σειρά σχολικών βοηθημάτων!
Λάβε μέρος στο Διαγωνισμό μας στο facebook, κάνοντας κλικ εδώ!
(ακολούθησε τα βήματα & καλή επιτυχία) 

Σήμερα τα σχολικά βοηθήματα μοιάζουν περισσότερο με κάποια άλλα βιβλία που αγαπούσα από παιδί!  Με εκείνες τις σειρές βιβλίων που περιείχαν δραστηριότητες & ασκήσεις "εξωσχολικές", που ενώ στηρίζονταν στην εκπαιδευτική ύλη ανά σχολική τάξη, ο λόγος τους, τα χρώματά τους & ο τρόπος με τον οποίο ήταν γραμμένα με προκαλούσαν να τα γράψω, λύσω, απαντήσω όλα μονομιάς! Αυτά τα βιβλία προορίζονταν κυρίως για τις καλοκαιρινές διακοπές, κυκλοφορούσαν, δηλαδή, στοχευμένες περιόδους συνήθως μέσα στο έτος και κρατούσαν τους μαθητές σε επαφή και επανάληψη την περίοδο αποχής από τα μαθήματα με τρόπο πολύ ευχάριστο, δημιουργικό, ψυχαγωγικό, σχεδόν διασκεδαστικό. Αυτά τα βιβλία στις μέρες μας έχουν αυξηθεί εντυπωσιακά! Κυκλοφορούν παντού και πάντα, σε διάφορες μορφές και με ποικίλο και πλούσιο πολύ περιεχόμενο. Το αγγελάκι μου, το κορίτσι μου, τα αγαπάει πολύ - όσο τα αγαπούσα και εγώ και πάντα έχει ένα διαθέσιμο για να επιδοθεί  σε λαβυρίνθους, σπαζοκεφαλιές, αντιστοιχίσεις, σταυρόλεξα, κρυπτόλεξα, υπολογισμούς, πράξεις κλπ.

Σχολική τσάντα με ροδάκια ή χωρίς ροδάκια, σακίδιο πλάτης ή τρόλευ?



Μπορεί να θέλουμε όλοι μας #λίγο_καλοκαίρι_ακόμα, όπως είναι και το αγαπημένο μου insta# τις τελευταίες ημέρες, μα ως κλασική Ελληνίδα μάνα και εγώ δε θα σας κρύψω ότι ήδη με περιτριγυρίζει μια κάποια αγωνία και ένα μικρό άγχος για την αρχή της νέας σχολικής χρονιάς και την πρώτη επαφή του κοριτσιού μου, εφέτος, με το δημοτικό σχολείο.
Ένα από τα πρώτα πράγματα για τα οποία βρέθηκα να αναρωτιέμαι και να παίρνω "τη γνώμη του κοινού" και των πιο έμπειρων από εμένα μαμάδων σχετικά είναι αυτό της επιλογής της σχολικής τσάντας για ένα πρωτάκι.

Ο καθημερινός βιασμός των παιδιών μας (PAUSE ΜΑΜΑ & RESTART NOW!)




Πρώτο κείμενο της χρονιάς, πρώτο μετά από καιρό πολύ και μάλιστα απρογραμμάτιστο 
-γιατί μου έλειψε η γραπτή μου έκφραση,
-γιατί μου έλειψε η επικοινωνία μας μέσα από αυτές τις σελίδες,

-γιατί θέλω πολύ να καταγράψω τα όσα είδα, ένιωσα & σκέφτηκα εχτές,
-γιατί θέλω πολύ να φτάσει σε όσους περισσοτέρους γονείς & φροντιστές αυτό το ανάγνωσμα,
-γιατί θέλω πολύ να αλληλεπιδράσετε και να μου αφήσετε τα σχόλια και τις σκέψεις σας.

(ΤΙP ανάγνωσης μεγάλου κειμένου: 
Βιάζεσαι πολύ; Μη φύγεις! Διάβασε από την εικόνα κόκκινης της κλεψύδρας και μετά)


Εχτές ήταν ένα μαμαδοαπόγευμα σαν όλα τα άλλα:

Έφυγα από το Γραφείο στις 16.30, τρέχοντας,
να πάω να παραλάβω το μικρό αγόρι από τον παιδικό, τρέχοντας,
να φτάσουμε στο κολυμβητήριο μέχρι τις 17.30, τρέχοντας,
να προλάβουμε το κορίτσι που θα έβγαινε από την πισίνα,
να "αλλάξουμε βάρδια" τον μπαμπά που (θα) είχε προλάβει να την πάει, τρέχοντας.

Και μόλις φτάνω -τρέχοντας- στο πάρκινγκ του κολυμβητηρίου, χτυπά SMS στο κινητό
"Αργήσαμε σήμερα, τώρα μπαίνουμε για κολύμπι, θα τελειώσουμε 18.30"
(Και γιατί δε με ενημέρωνες νωρίτερα, βρε καλέ μου,
να μην έρθω τσάμπα μια ώρα νωρίτερα ως εδώ με το μικρό παρέα;;;
Να προλάβω
να πάω σπίτι να φάω "μεσημεριανό" έστω και τρέχοντας;
Ή να πάω τον μικρό μια παιδική χαρά να περάσει η μια ώρα, να μην τον ταλαιπωρώ εδώ; 
Ή να πεταχτώ μέχρι το βιβλιοπωλείο να αλλάξω το διπλό δώρο της που πηγαινοφέρνω στο αυτοκίνητο από την πρωτοχρονιά ;
Ή... ή... ή... πόσα άραγε ακόμη θα χωρούσα σε αυτή τη μια ώρα;!)

Βγαίνουμε με το μικρό αγόρι από το αυτοκίνητο και κατευθυνόμαστε προς την πισίνα.
Η κόρη & ο μπαμπάς έτοιμοι με τα μπουρνούζια τους για τη μεγάλη βουτιά.
Μόλις που πρόλαβε -τρέχοντας- να μου πει ο καλός μου ότι αρχικά έφτασαν, τρέχοντας,
στην ώρα τους αλλά είχε ξεχάσει το μαγιό της (ο μπαμπάς!) και γύρισαν, τρέχοντας,
να το πάρουν για να ξαναπάνε  για το επόμενο τουλάχιστον μάθημα, τρέχοντας.
Και τσουπ βουτάνε!

Η πιο ωραία ώρα είναι τώρα... απόλαυσέ τη, λοιπόν!


Ξαφνικά σταματώ να τρέχω! Τι καλά! Ο χρόνος σταματά... (για λίγο)

Όση ώρα απολαμβάνω το κορίτσι μου να διδάσκεται και να ανταποκρίνεται και να κολυμπά σαν χέλι, ο μικρός μου κάνει τα γλυκά μάτια σε μια δασκάλα εκεί και βρίσκεται στην αγκαλιά της να κόβει βόλτες γύρω από την πισίνα για το υπόλοιπο της ώρας.
Πάνω που έχω χαλαρώσει, το μάθημα τελειώνει, το κορίτσι βγαίνει από την πισίνα.

Αμέσως νιώθω και πάλι εκείνη την ακατανόητη πλέον ανάγκη για τρέξιμο...

Να βάλει -τρέχοντας- το μπουρνούζι να μην κρυώσει
Να πάμε -τρέχοντας- στα αποδυτήρια για τον ίδιο λόγο
Να ετοιμαστεί -τρέχοντας- για το ντουζ

Μπαίνει το κορίτσι για ντουζ, μένει ο μικρός αδερφός απέξω να τη χαζεύει,
μένει και η μαμά χωρίς να τρέχει, καθισμένη στα παγκάκια στα αποδυτήρια έξω από το ντουζ.

Εκείνη την ώρα ήταν μέσα στο χώρο, εκτός από εμάς, άλλη μια μαμά με δύο δίδυμα κορίτσια που μόλις, επίσης, είχαν τελειώσει το μάθημα τους και -έτρεχαν- στην ίδια μας ρουτίνα.

Μένω να τις χαζεύω και για κάποιον ακατανόητο λόγο πια δεν τρέχω...
Ούτε στο μυαλό, ούτε στο σώμα.


Άλλωστε η ώρα κόντευε ήδη 7.
Από το πρωί ούτως ή άλλως στο δρόμο ήμουν. Φαγητό δεν είχα φάει.
Στη δική μου γυμναστική δε θα προλάβαινα και ούτε θα είχα και κουράγιο πλέον να πάω.
Άρα γιατί να συνεχίσω το τρέξιμο;

Όπως αδειάζει το μυαλό μου χαζεύοντας τις διδυμούλες, ανοίγει η πόρτα και ...





Μπαίνουν στα αποδυτήρια -τρέχοντας- μια μαμά με ένα χαριτωμένο κορίτσι 6-7 ετών

Το κορίτσι χαρούμενο και χοροπηδηχτό.

Η μαμά τρεχάτη και βιαστική.

Το βήμα, οι κινήσεις, η γλώσσα του σώματος πιο πολύ από του στόματος...
ήταν όλα της τόσο πολύ "τρεχάτα"

Το κορίτσι ήταν αρκετά μεγάλο για να τα κάνει όλα μόνο του όπως και έκανε.

Ωστόσο, έμεινα χαλαρή και άδεια να παρακολουθώ τη σκηνή
και τελικά τη μαμά που με τον τρεχάτο τρόπο της
πέτυχε να κάνει όλη τη διαδικασία πιο γρήγορα κατά τουλάχιστον... 2-3 λεπτά,
ίσως και κάτι λιγότερο ή κάτι περισσότερο, δεν έχει η σημασία.

Να τη φέρει μέσα, να την καθίσει, να τη γδύσει, να της μαζέψει τα μαλλιά, να της μαζέψει τα ρούχα-παπούτσια κλπ που έβγαλε, να της φορέσει τα μπανιέρα της, να της χαμόγελα σφιγμένα και να της αποκρίνεται με αυτόν το γλυκό #με-το-ζόρι-βγάζω-συμπάθεια τρόπο που οι περισσότερες μαμάδες, τις περισσότερες τέτοιες στιγμές, έχουμε και ας μην/δεν το καταλαβαίνουμε. Αλήθεια στους μπαμπάδες γιατί δεν παρατηρώ την ίδια βιάση; 

Στο τέλος, την έβαλε -τρέχοντας- στην πισίνα, έκανε λίγα βήματα πίσω, έβγαλε μια ανάσα ανακούφισης (φφφ, πάει και αυτό!) και κατευθείαν το smartphone από την τσέπη!
Τσέκαρε αρχική, ενημερώσεις, face, insta, άναψε ένα τσιγάρο και έκανε ένα τηλεφώνημα...
(άλλο ένα super gadget - εξάρτηση μαγική, που δε μας αφήνει στιγμή να αδειάσει o νους μας, ε!)

Ωστόσο εγώ είχα αδειάσει από τις δικές μου σκέψεις, είχα ξεχάσει το δικό μου τρέξιμο,
το κορίτσι μου που ήταν στο ντουζ και το αγόρι μου που τριγυρνούσε στα αποδυτήρια.
Συνέχιζα να κοιτώ αυτή τη σκηνή, την τρεχάτη μαμά με την ανέμελη κόρη.

Αλήθεια, πόσες φορές δίνουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να μας παρατηρήσουμε από έξω, σαν τρίτοι; Πόσο δύσκολο είναι αυτό, μα και πόσα μπορεί να μας κάνει να καταλάβουμε...




Κοιτώ & σκέφτομαι & συνειδητοποιώ

Πόσο δε μου άρεσε!
Πόσο ένιωσα να β-ι-ά-ζεται αυτό το μικρό-μεγάλο κορίτσι την ώρα εκείνη!
Πόσο παρόμοια συνειδητοποίησα ότι συμπεριφερόμαστε οι περισσότεροι γονείς συχνά - πυκνά!
Πόσο, τολμώ να πω, ότι με σιχάθηκα.. για όλες εκείνες τις παρόμοιες δικές μου σκηνές.

Πόσο τα παιδιά μας μάς βλέπουν συνέχεια να περπατάμε με βήμα αγχωμένο & αγχωτικό,
να κάνουμε την κάθε μας κίνηση απότομη και με βιάση,

να μιλάμε συνέχεια για το χρόνο που δεν έχουμε, το μάθημα που δε θα προλάβουμε,
το πάρτυ στο οποίο θα αργήσουμε, τη δουλειά που δε θα κάνουμε.

Παράλληλα με όλα αυτά και οι αντίστοιχες προφορικές "εντολές" που δίνουμε: 
- Βγάλε τα παπούτσια σου - Βάλε το μαγιό σου - Πλύνε τα χέρια σου - Σήκω - Έλα - Κάτσε
Μα γιατί τα λέμε κιόλας, αφού ούτως ή άλλως εμείς μόνες μας θα τα κάνουμε, αφού εμείς βιαζόμαστε; Και αν εμείς βιαζόμαστε γιατί πρέπει και τα παιδιά μας να β-ι-άζουμε; 

Πότε ξεκινήσαμε τελευταία φορά από το σπίτι πρωί χωρίς να βιαζόμαστε να βάλουν τα πανωφόρια τους; Πότε ήταν η τελευταία φορά που τα βάλαμε στο καθισματάκι τους χωρίς να "βιάζονται" τα χέρια μας να δέσουν τη ζώνη τους;
Πότε περίμενα το παιδί μου στα αποδυτήρια να αλλάξει και να ετοιμαστεί μόνο του χωρίς να έχει τα δύο μου χέρια και τα δύο μου μάτια να ανεβοκατεβαίνουν πάνω και μπροστά του από την κορυφή μέχρι τα νυχιά;
Πότε του επέτρεψα να τα κάνει όλα αυτά μόνο του "αφού ξέρει και μπορεί",
όπως χαρακτηριστικά πολλές άλλες φορές του έχω αντιπεί;

Και τελικά τι θέλω; 
Να ντυθεί μόνο του γιατί μεγαλώνει και ξέρει και μπορεί και με ξεκουράζει;
΄Η ενώ ξέρει και μπορεί και θέλει να το κάνει μόνο του, τελικά να -του- το κάνω εγώ
γιατί εγώ βιάζομαι και δε θέλω, δε μπορώ, να το περιμένω στο χρόνο του
και προτιμώ να του τον β-ι-ά-σω και να αναιρέσω κάθε μου άλλη παρότρυνση για αυτοεξυπηρέτηση, ανεξαρτητοποίηση, ωρίμανση...
Τελικά, τι θέλω; τι θέλεις; τι θέλουμε εμείς οι γονείς;  

Πόσο πραγματικά χρόνο μας εξοικονομεί όλη αυτή η πίεση; Ε πόσο;;;

Θέλουμε παιδιά ήρεμα και χωρίς άγχος. Ναι, θέλουμε. Τι κάνουμε για αυτό;

Σίγουρα πάντως, δε δίνουμε ούτε τις βάσεις ούτε το παράδειγμα όταν
τις δικές μας κινήσεις και αντιδράσεις τις βλέπουν πάντα (ή σχεδόν) σπαστές, κοφτές, απότομες.
Όχι.

Τα παιδιά έχουν τους δικούς τους χρόνους, τις δικές τους αποκρίσεις, τις δικές τους σκέψεις & τάξεις. Είναι παιδιά. Ας τα σεβαστούμε!

._
Photos via pixabay

Ζητώ συγγνώμη που πήρα από τα μούτρα τη νέα χρονιά
  
με αυτό το όχι και τόσο βολικό πρώτο μου κείμενο, αλήθεια!
Είναι αρκετά διαφορετικό σε ύφος, από ότι μάλλον με έχετε συνηθίσει εδώ μέσα. 
Είναι διαφορετικό ακόμη και από το πως το επεξεργαζόμουν όλη μέρα σήμερα στο μυαλό μου.
Δεν ξέρω αν φταίει η αποχή, το θέμα, η "βιάση" ή η ώρα... θα φανεί!

Νιώθω τόσο ανακουφισμένη, όμως, που κατάφερα και το ολοκλήρωσα.
Ώρα 01.27' γράφοντας το από τις 00.04 στο app σημειώσεων, στο smartphone, στο κρεβάτι.
Υπόσχομαι αύριο πρωί, να συμπληρώσω τις φώτο του, να το μεταφέρω στο blogger μου & να το ανεβάσω. Αν το διαβάσατε ήδη, τα κατάφερα. Η νέα χρονιά ξεκινά καλά, λοιπόν!

Λαχταρώ, μετά από τόσο καιρό, να διαβάσω τα σχόλια σας!
Αν πέρασες σήμερα από εδώ, μην "τρέξεις" έτσι μακρυά, πες μου ένα γεια,
άφησε μου το σχόλιό σου και δώσε μου ελπίδα για τη σωτηρία των παιδιών μας
από τη βιάση μας & το βιασμό τους.

Αν με διαβάζεις από την περιφέρεια θα χαρώ πολύ να μου επιβεβαιώσεις
ότι εσείς εκεί δε ζείτε την ίδια μάστιγα με εμάς τους πρωτευουσιάνους γονείς. Αλήθεια!

Αν είσαι από προβολή κινητού, θυμήσου ότι πρέπει να πατήσεις "προβολή έκδοσης ιστού" κάτω κάτω για να σου εμφανίσει στο πλαίσιο σχολιασμού... ναι, δεν το έχω επιδιορθώσει ακόμη!


Ακολούθησε τη mama-Irini
στο facebook, το bloglovin, το google+, το pinterest, το instagram
 ή κάνε εγγραφή στο newsletterγια να μη χάνεις τα νέα μας!


Διαβάστε περισσότερα:

- Άλλαξε τη ζωή σου βήμα - βήμα
Άφησε το να ξεσπάσει, του κάνει καλό!
Το δεύτερο παιδί...

Ας κάνουμε πιο χαμογελαστή την καθημερινότητά μας με τα παιδιά
- Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους!
- Θέλεις να θηλάσεις;... Μπορείς!

Πασχαλινές Δημιουργίες, όλες σε ένα συγκεντρωτικό ποστ!


Σας άρεσε το άρθρο μας; Διαδώστε το!

Πριν χτυπήσει το κουδούνι 2018: Όλα όσα θέλεις να ξέρεις!




Η νέα σχολική χρονιά έφτασε και αύριο Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου ανοίγουν όλα τα σχολεία της χώρας για να υποδεχτούν τα παιδιά μας, μικρά και μεγάλα.

Και εμείς, οι γονείς, αγχωνόμαστε ήδη και είναι πολλά αυτά που μας απασχολούν και προσπαθούμε να βάλουμε σε τάξη και οργάνωση. Σε όποιο επίπεδο και αν βρίσκονται τα παιδιά μας -είτε είναι πρωτάκια είτε όχι- οι ανησυχίες μας είναι ίδιες κάθε χρόνο... προσαρμογή, ρύθμιση προγράμματος, σχολικές αγορές, κολατσιό στο σχολείο, διάβασμα, εξωσχολικές δραστηριότητες, diy και πολλά άλλα είναι αυτά που μας βάζουν σε προβληματισμό και αναζητούμε τον καλύτερο τρόπο για να τα αντιμετωπίσουμε.

Στον παλμό και εγώ, αποφάσισα να συγκεντρώσω σε μια ανάρτηση -αυτή- πολλά από εκείνα τα επίκαιρα άρθρα που έχουν γράψει αγαπημένες Ελληνίδες bloggers μαμάδες μεταφέροντας μας μέσα από τη δική τους εμπειρία tips, ιδέες, συμβουλές και άλλα χρήσιμα σε αυτή την Back To School περίοδο. Προς διευκόλυνση οι σύνδεσμοι έχουν χωριστεί σε κατηγορίες.

Καλή μας ανάγνωση!


Παιδικός Σταθμός και Νηπιαγωγείο:

- Προσαρμογή στον παιδικό σταθμό (mama-Irini, εγώ!)

- Προετοιμασία για τον παιδικό σταθμό (Έφη / morvelousmoms.blogspot.com)

- Τι θα μάθει το παιδί στο νηπιαγωγείο (Σωτηρία / MyLittleWorld.gr)

- Μαμά δεν είμαι μόνος στο σχολείο! - σκέψεις (Εύη / MamasNPapasblog.blogspot.gr)




Αφιέρωμα στα πρωτάκια:

Μαμά είμαι πρωτάκι! Θα σου πω 5 πράγματα που πρέπει να θυμάσαι! (Μαρία / Mommyjammi.gr)

- Tips Οργάνωσης, διαβάσματος & δωρεάν εκτυπώσιμα (Kathy / Anthomeli.com)

- Εκπαίδευση στη νέα καθημερινή ρουτίνα & δωρεάν εκτυπώσιμα (Kathy / Anthomeli.com)

- Δωρεάν εκτυπώσιμος πίνακας πρωϊνής ρουτίνας  (Σοφία / therainbowplaysmusic.blogspot.gr)

- Όλα τα tips για ένα πρωτάκι  (Μαρία / BeautyHarmonyBlog.blogspot.com)

- Πρωτάκι... γυμνασίου! (Αλεξία / MomyOf6.wordpress.com)



Σχολικές & άλλες εποχιακές αγορές:

- Πως να εξοικονομίσεις χρήματα από τη λίστα των σχολικών (Έλενα / EditYourLifeMag.gr)

Τι θα χρειαστεί ένα νηπιάκι 
(Εύη / MamasNPapasblog.blogspot.gr)

Τι χρειάζεται ένα πρωτάκι (αγορές!)
(Δέσπoινα / nanarinia.blogspot.gr)

- Η κάρτα της μαμάς - Mommy Calling Card (Μαρία / BeautyHarmonyBlog.blogspot.com)





DIY - Κατασκευές - Χειροτεχνίες και άλλα:

- Ημερολόγιο Αντίστροφης Μέτρησης για τη νέα σχολική χρονιά (Μαρία / MommyJammi.gr)
(και επειδή ο Αγιασμός έφτασε, σκεφτείτε εναλλακτικά να μετρήσετε πχ μέχρι την ημέρα που θα κάνετε ή θα παραλάβετε τις σχολικές αγορές σας!)

- Παίζοντας με τα γράμματα της ΑΒ (Kathy / Anthomeli.com)

- Αυτοκόλλητος Μααυροπίνακας για τον τοίχο (Μαρία / MommyJammi.gr)

- Φτιάξε χειροποίητο σελιδοδείκτη για τα βιβλία τους (Μαρία / MommyJammi.gr)

- Φτιάχνουμε μολυβοθήκη μονόκερο (Ελπίδα / TwoBoysAndHopre.blogspot.gr)




Eξωσχολικά μαθήματα & δραστηριότητες: 

- Πότε να ξεκινήσει η ξένη γλώσσα  (Σωτηρία / MyLittleWorld.gr)

- Πότε να ξεκινήσει Αγγλικά το παιδί μου (Έλενα / EditYourLifeMag.gr)

- Πως να διαλέξεις σωστά καθηγητή Αγγλικών & περιβάλλον
(Έλενα / BusyMmamasCorner.blogspot.gr)

- Ξένες γλώσσες & πως 
(Μάγδα / KatheMeraGoneis.gr)

- Γιατί να επιλέξω το χoρό  ως εξωσχολική δραστηριότητα (Άννα / WorkingMama.gr)

- Γιατί να επιλέξω τη μουσική ως εξωσχολική δραστηριότητα (guest post / WorkingMama.gr)

- Ειδη, Αγορές για μικρές μπαλαρίνες (mama-Irini / mamadoistories.gr)



Κολατσίο στο σχολείο (και όχι μόνο!):

- 5 ιδέες για σχολικό κολατσιό κάθε μέρα
 (mama-Irini, εγώ!)

- 10 συμβουλές γα το κολατσιό στο σχολείο (Ιωάννα / IoannasNotebook.gr)

- Εύκολες μπάρες δημητριακών 
(Σοφία / therainbowplaysmusic.blogspot.gr)

- Μπισκότα με βρώμη & σοκολάτα
(Δέσποινα / nanarinia.blogpsot.gr)

- Mαμά τι θα μου ετοιμάσεις για το σχολείο?
(Μαρία / MarieHealthSecrets.blogspot.com)

- 30 συνταγές για σχολικά σνακ
(Ιωάννα / IoannasNotebook.gr)

- Κολατσιό για το σχολείο, εύκολα & υγιεινά! (Σωτηρία / MyLittleWorld.gr)



Επίλογος 1: 

Την επιλογή αυτή την άφησα για το τέλος, μα θα ήλπιζα να διαβαστεί πρώτα από όλα και από όλους τους γονείς και τους "μεγάλους" γενικότερα.
Τρείς ιστορίες & μια αλήθεια, που αν μπορούσαμε όλοι μας (οι έστω οι περισσότεροι) να κατανοήσουμε ο κόσμος μας θα ήταν, ή θα μπορούσε να γίνει, πολύ διαφορετικός, πολύ καλύτερος, πολύ πιο υγιής και χαρούμενος... το ίδιο και τα παιδιά μας.
(Μάγδα / KatheMeraGoneis.gr)


Επίλογος 2 :

Ψείρες SOS, δε σας λέω τίποτα άλλο. Προσέχετε για να ΜΗΝ έχετε γιατί το μαρτύριό τους δεν περιγράφεται.... τη λύση που έσωσε εμάς μετά από πολύ ταλαιπωρία αλλά και έξτρα tips θα βρείτε εδώ >>> Αχ αυτές οι ψείρες! Πρόληψη & οριστική αντιμετώπιση (mama-Irini / mamadoistories.gr)


Ευχαριστώ πολύ τις φίλες Εύη, Σωτηρία, Μαίρη, Ελευθερία, Κάλη & Κατερίνα, Σοφία, Δέσποινα, Κατερίνα, Μάγδα, Έλενα, Ιωάννα, Έφη, Άννα, Μαρία, Αλεξάνδρα, Ελπίδα (αναφέρονται με τη σειρά που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μου), που θέλησαν να συμμετάσχουν σε αυτή μου την ανάρτηση και μοιράζονται μαζί μας τα κείμενά τους.

Σας φιλώ γλυκά και εύχομαι Καλή Νέα Σχολική Χρονιά σε όλα τα παιδιά!
Σμουτςςςςςςςς 😘


YΓ... Αν είσαι blogger και έχεις και εσύ γράψει για την Back to School περίοδο,
θα χαρώ να μας αφήσεις στα σχόλια τους συνδέσμους των αναρτήσεών σου...



Δες και αυτά:

Μαθητής ή Εργάτης

- Ας κάνουμε πιο χαμογελαστή την καθημερινότητά μας με τα παιδιά







Σας άρεσε το άρθρο μας; Διαδώστε το!

Αχ αυτές οι ψείρες! Πρόληψη και οριστική αντιμετώπιση πως...



Λάβετε μέρος στο διαγωνισμό μας, με δώρο μια δωρεάν περιποίηση (κούρεμα κλπ) για τα μικρά σας στο πιο σούπερ παιδικό κομμωτήριο των Νοτίων Προαστίων! Κάντε κλικ εδώ!
>>> ΕΛΗΞΕ <<<

Οι ψείρες από τους περισσότερους -γονείς κυρίως αλλά όχι μόνο- και από εμένα, μέχρι πρότινος, θεωρούνται ταμπού και μάλιστα μεγάλο. Τις ψείρες τις φοβόμαστε, τις τρέμουμε... αλλά είναι από αυτά τα "κακά" που δε θα συμβούν σε εμάς, δε θα κολλήσουν τα παιδιά μας αλλά και αν κολλήσουν, νομίζουμε ότι θα ξεμπερδέψουμε εύκολα και γρήγορα - γρήγορα και μάλιστα χωρίς να το μάθει και κανένας μιας και δεν θα το αναφέρουμε και πουθενά.
Άλλωστε είπαμε το να κολλήσει ένα παιδί ή και ένας μεγάλος ψείρες το 2017, είναι ταμπού!
Αμ ελάτε που δεν είναι έτσι, δεν είναι καθόλου ή δεν είναι πάντα έτσι... και αποφάσισα να σας μιλήσω για το πως και πόσο απότομα έσπασε αυτό το ταμπού για εμένα, πόσο ταλαιπωρήθηκα να τις εξολοθρεύσω και, μέσα από τη δική μου εμπειρία,  να σας δώσω κατευθυντήριες για το πως να προλάβετε το κακό ή πως να το αντιμετωπίσετε άμεσα και αποτελεσματικά χωρίς να ταλαιπωρηθείτε, αν τελικά την πατήσετε εσείς ή τα παιδιά σας.
Γιατί είπαμε.... συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες!

Από όταν ξεκίνησε η μικρή μου να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό, πάντα φρόντιζα την πρόληψη από τις ψείρες με ένα κατάλληλο λαδάκι και πάντα είχα αποτέλεσμα. Θεωρώ πως δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι κόλλησε ψείρες μέσα σε μόλις 2-3 ημέρες από όταν ο μπαμπάς, που την ετοίμαζε πλέον το πρωί για το σχολείο, ξεχνούσε να της βάλει το πρωί το λαδάκι πρόληψης, όπως τόσα χρόνια έκανα.

Η ταλαιπωρία μου...

Τις πρώτες βραδιές που αντιλήφθηκα ότι είχε αρχίσει η φαγούρα στο κεφάλι της, υποψιάστηκα αμέσως τι μπορεί να συνέβαινε. Αρχίσαμε να την ψάχνουμε αλλά επί μέρες -ή μάλλον- βράδια δεν καταφέρναμε να εντοπίσουμε κάτι. Μετά από μια εβδομάδα περίπου εντοπίσαμε κάποια αυγά (κόνιδες) και στο επόμενο επισταμένο ψάξιμο που κάναμε το κεφαλάκι της φιλοξενούσε πλέον και αρκετά έντομα. Μετά από επικοινωνία με την παιδίατρό μας και αρκετό σερφάρισμα στις διαθέσιμες διαδικτυακές πληροφορίες που μπορούσα να λάβω, θέλοντας να έχω την καλύτερη, πιο άμεση και αποτελεσματική αντιμετώπιση κατέφυγα στο φαρμακείο της γειτονιάς, προμηθεύτηκα ένα από τα φημολογούμενα ως πιο αποτελεσματικά φαρμακευτικά σκευάσματα για την καταπολέμηση των φθειρών της κεφαλής και δοκίμασα την τύχη μου....

Για να μη σας τα πολυλογώ, δοκίμασα τουλάχιστον 3-4 φορές να εξοντώσω τις ψείρες από τη μικρή μου με το συγκεκριμένο και άλλα παρόμοια αντιφθειρικά προϊόντα σε συνδυασμό με τον παραδοσιακό τρόπο απομάκρυνσης με τα ειδικά κτένια για τις ψείρες και τις κόνιδες. Και επειδή είμαι και της φυσικής αντιμετώπισης και καταπολέμησης γενικότερα, όσο και όπου αυτό είναι εφικτό, δοκίμασα και κάποιους φυσικούς τρόπους εξολόθρευσης των ψειρών όπως αυτές που μπορεί να βρείτε και εσείς στο διαδίκτυο με λάδι ή ξύδι ή οινόπνευμα κλπ.(όχι πετρέλαιο και μαγιονέζα δεν έβαλα!) Το αποτέλεσμα που κατάφερα μετά από σχεδόν δυο μήνες που πάλευα σε αυτή την άνιση μάχη μου με τις ψείρες ήταν να έχω παίξει τα νεύρα τα δικά μου, να έχω κάνει το κορίτσι μου να χάσει κάθε ίχνος υπομονής το οποίο μπορεί να έδειχνε στην αρχή όποτε έβλεπε εμένα ή τον μπαμπά της με το κτένι πάνω από το κεφάλι της και.... οι ψείρες να ζουν, να βασιλεύουν και να αναπαράγονται σε χρόνους dt. 

Δεν ξέρω αν εσείς το έχετε αντιμετωπίσει και τα έχετε πάει καλύτερα από εμένα σε αυτό το θέμα. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν γνωστοί και συγγενείς γύρω μου που μου διαβεβαίωναν ότι με ένα πέρασμα αντιφθειρικού και κτενιού ξεμπέρδευαν.

Τι να πώ, ίσως η ακαμάτρα μάνα να είμαι εγώ! 

Εκεί που έλεγα (μετά από 4ώρες ξεψειρίσματος) ότι επιτέλους την καθάρισα, μετά από μια εβδομάδα να την πάλι να ξύνεται. Και να σας πω κάτι πολύ σημαντικό;;; Όχι δεν ξανακόλλησε φρέσκες ψείρες, όπως έχω ακούσει από πολλούς γονείς να νομίζουν, αλλά η πρώτη "παρτίδα" δεν έφυγε ποτέ. Γιατί αγαπητοί μου, ένα αυγουλάκι στα τόσα να μείνει στα μαλλιά σε 10ημέρες θα σας έχει γεννήσει μια νέα ψειρούλα η οποία μπορεί με τη σειρά της να γεννήσει έως και 10 αυγά μέσα σε μια ημέρα... Οπότε καταλαβαίνεται πόσο τάχιστα πολλαπλασιάζονται!

Και κάπου εκεί ήταν που ένιωσα πως λύση μόνη μου στη πρόβλημα δεν μπορούσα να δώσω.





Η λύση,,,

Και κάπου εκεί ήταν που, για καλή μου τύχη, απευθύνθηκα στο πρώτο κέντρο αντιμετώπισης φθειρών και κόνιδας που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα και μάλιστα, για καλή μου τύχη, είναι στην περιοχή μου και μάλιστα το ίδρυσε η Ελισάβετ η ιδιοκτήτρια του παιδικού κομμωτηρίου QEEN¨S teens, στο οποίο κουρεύω από πάντα τα παιδιά μου και για το οποίο σας έχω ξαναμιλήσει εδώ, μετά την πρώτη μας επίσκεψη εκεί.



Καλώντας την Ελισάβετ στο τηλέφωνο για να λάβω πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο που δουλεύει η ομάδα της και τη λύση που υπόσχεται το LiceBusters στο πρόβλημα  των ψειρών, την άκουσα -γιατί είχε την οικειότητα μαζί μου να το κάνει- να με ρωτά όλο απορία...
- Μα τι κάνεις τόσο καιρό?
- Γιατί ταλαιπωρείσαι?
- Γιατί ταλαιπωρείς το παιδί?
- Γιατί ξοδεύεις τσάμπα χρήματα
σε σκευάσματα υποσχέσεων δεξιά και αριστερά?

Τι να της πω και εγώ τώρα... Ότι το παίζω η μάνα που θα το λύσει και αυτό μόνη της ή ότι σκεφτόμουν το, διόλου ευκαταφρόνητο η αλήθεια είναι, κόστος αυτής της επίσκεψης...

Δεν της απάντησα τίποτα απλά έκλεισα το ραντεβού μας και δεν το έχω μετανιώσει στιγμή!


Το κέντρο....

Τα όσα είδα στην επίσκεψή μου εκεί δεν υπάρχουν λόγια να σας τα περιγράψω. Είδα μπροστά στα μάτια μου περιστατικό από αυτά που όταν χάζευα στη σελίδα τους στο facebook, έλεγα και εγώ "Δεν μπορεί, υπερβολές ή φωτομοντάζ! Μα πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν τόόόόόσες ψείρες και κόνιδες σε ένα παιδικό κεφαλάκι; Πως είναι δυνατόν οι κηδεμόνες να έχουν επιτρέψει να εξαπλωθεί όλο αυτό τόόόόσο πολύ;" Και όμως το είδα και είδα μαζί όλη την προσπάθεια της ομάδας του πρώτου "κέντρου ψείρας" στην Ελλάδα αλλά και το απίστευτο αποτέλεσμα τους, αφού κατάφεραν να καθαρίσουν και αυτό το κεφάλι.



Όσο για τον τρόπο και τα μέσα που χρησιμοποιούν στο LiceBusters πρέπει να σας πω ότι είναι 100% αθώα και φυσικά. Αφιερώνουν όση ώρα χρειαστεί πάνω από το κάθε κεφάλι και με τη βοήθεια από μια δυνατή λάμπα που φορούν στο κεφάλι και την παραδοσιακή τεχνική, με το δικό τους όμως ειδικό κτένι ξεψειρίζουν κάθε τούφα μία-μία, αφού πρώτα την έχουν περάσει με κρέμα μαλλιών για να αποδυναμώσουν την κόλλα που βγάζουν οι ψείρες και οι κόνιδες και η οποία καθιστά δύσκολη την απομάκρυνσή τους από την τρίχα. Στη συνέχεια λούζουν τα μαλλιά, στεγνώνουν και ξαναελέγχουν σπιθαμή προς σπιθαμή. Κάθε τούφα "πρεσάρετε" με το ειδικό σίδερο ατμού για να καεί οτιδήποτε μπορεί να έχει απομείνει ενώ για τις πιο δύσκολες περιπτώσεις επιστρατεύονται και ειδικά μηχανήματα "σκούπες" που ρουφάνε μία μια τις τούφες και δεν αφήνουν τίποτα από ψείρες και κόνιδες στο πέρασμά τους.



Η διάρκεια της κάθε θεραπείας εξαρτάται από την έκταση του φαινομένου, το ίδιο και το κόστος. Πχ η δική μας, που τελικά ήταν μια light προς μέτρια περίπτωση -και ας με είχε ταλαιπωρήσει τόσο!- διήρκεσε περίπου μια ώρα. Ωστόσο συνάντησα και περιπτώσεις που χρειάστηκαν δυο ή και τρεiς ώρες για να καθαρίσουν. Και όταν λέω "καθαρίσουν", είναι πραγματικά απίστευτο να βλέπεις live το πριν και το μετά! Σας μιλάω για διαφορά και αποτελέσματα θεαματικά πραγματικά.

Επίσης, αξίζει να αναφέρω πως στο τέλος της θεραπείας οι εξειδικευμένες "ψειροσκοτώστρες" της ομάδας μας εξηγούν και μας δείχνουν λεπτομερώς πως πρέπει σε συχνά χρονικά διαστήματα να γίνεται ο έλεγχος του τριχωτού της κεφαλής κατ΄οίκον για να αποφύγουμε προλάβουμε οποιαδήποτε νέα μόλυνση στο μέλλον από την αρχή της και να αποφύγουμε να ταλαιπωρηθούμε ξανά.













Το πρώτο μου σχετικό ποστ ενημέρωσης για αυτή μας την εμπειρία αρκετοί το είδατε στο προφίλ μου στο instagram ήδη από την ημέρα της επίσκεψής μας στο κέντρο...... Από αυτή μου τη δημοσίευση έλαβα αρκετά μηνύματα, από μανούλες κυρίως, που μου ζητούσαν περισσότερες πληροφορίες και λεπτομέρειες. Έχουν πλέον περάσει 2 εβδομάδες από την ημέρα που επισκεφθήκαμε το κέντρο αντιμετώπισης ψείρας, στον Άλιμο και το κεφάλι της μικρής μου είναι επιτέλους και παραμένει καθαρό!

Σκοπίμως άφησα κάποιες ημέρες να περάσουν πριν σας μιλήσω λεπτομερώς και από εδώ για αυτή μας την επίσκεψη και πριν σας εκθειάσω το εξειδικευμένο αυτό "κομμωτήριο για ψείρες!" και τη δουλειά που κάνει εκεί η Ελισάβετ και ομάδα της. Ήθελα να επιβεβαιώσω πως τα αποτελέσματα όντως διαρκούν, ήθελα να είμαι σίγουρη πως ούτε ένα αυγουλάκι δεν παρέμεινε ζωντανό για να μας ξαναβάλει σε περιπέτειες.
Και ευτυχώς δεν διαψεύστηκαν οι ελπίδες και οι προσδοκίες μας! 

Για καλή μας τύχη, όλων μας και εμένα και εσάς και των παιδιών μας, οι επαγγελματίες του LiceBusters είναι εκεί και κάνουν ό,τι υπόσχονται και καθαρίζουν μια και καλή κάθε κεφάλι από τις ψείρες και τις κόνιδες που το ταλαιπωρούν, λίγες ή πολλές, πρόσφατες ή παλαιότερες.

Θέλω να σας τονίσω τα εξής:

- Μην κόβετε κοντά τα μαλλιά των παιδιών! Ιδανικά πρέπει να είναι σε μακρύ καρέ και κάτω για να μπορούμε να τα πιάνουμε αλογοουρά ή κότσο.
- Δεν πρέπει να φοβάστε να δημοσιοποιήσετε το πρόβλημα στον κύκλο σας και στο σχολείο. Χρειάζεται όλοι να είμαστε υποψιασμένοι για να παίρνουμε τα μέτρα μας και να προλαμβάνουμε.
- Μην αναβάλλετε τις δράσεις σας, όταν αντιληφθείτε ότι το παιδί σας ή εσείς έχετε κολλήσει ψείρες. Όσο πιο έγκαιρα ξεκινήσετε την αντιμετώπιση, με τόσο λιγότερο πληθυσμό εντόμων θα έχετε να παλέψετε και τόσο πιο εύκολα ή σύντομα θα ξεμπερδέψετε.
Αν νομίζετε ότι έχετε εξολοθρεύσει τις ψείρες που εντοπίσατε και μετά από λίγες ημέρες, εβδομάδες ή μήνα η φαγούρα ξαναεμφανίζεται τότε πολύ απλά... οι ψείρες δεν είχαν εξοντωθεί ποτέ πλήρως και αποτελεσματικά.
- Απευθυνθείτε έγκαιρα στους ειδικούς. Αν νομίζετε και εσείς, όπως νόμιζα και εγώ, ότι μπορείτε να το αντιμετωπίσετε μόνοι σας, δοκιμάστε το. Μία - δυο φορές είναι υπεραρκετές! Αν δείτε ότι δεν τα καταφέρνετε μην το καθυστερείτε άλλο, είναι εις βάρος σας.
- Αν σας προβληματίζει το κόστος, όπως προβλημάτιζε και εμένα, σας διαβεβαιώνω ότι η ταλαιπωρία ή δική μας και του παιδιού μας σε συνδυασμό με τα χρήματα που ξοδεύουμε λίγα-λίγα και δε μας φαίνονται στα διάφορα σκευάσματα, πιθανόν να μας κοστίσουν τελικά τα ίδια ή και περισσότερα από μια και μόνη σωτήρια επίσκεψη στο κέντρο αντιμετώπισης ψείρας.
- Aν θέλετε περισσότερη και πιο επαγγελματική πληροφόρηση για όλα αυτά γίνεται μέλη στη σελίδα του LiceBusters στο facebook, για να ενημερώνεστε άμεσα.

Και το ποιό σημαντικό... ΠΡΟΛΗΨΗ - Ο ΤΡΟΠΟΣ:


Ο πιο εύκολος, οικονομικός και αποτελεσματικός τρόπος πρόληψης για εσάς και τα παιδιά σας είναι να αγοράσετε ένα μικρό μπουκαλάκι καθαρό αιθέριο έλαιο λεβάντας, που θα βρείτε σε όλα τα φαρμακεία, και να βάζετε κάθε πρωί λίγες σταγόνες στο στεφάνι γύρω από τα μαλλιά, πίσω από τα αυτιά, στους κροτάφους και στο σβέρκο - αυχένα. 
Είναι τα σημεία αυτά από τα οποία ξεκινούν οι ψείρες να επισκέπτονται τα μαλλιά και η μυρωδιά της λεβάντας τις απωθεί. Επίσης, η λεβάντα είναι από τα λίγα αιθέρια έλαια που δεν χρειάζεται αραίωση και μπορεί να τοποθετηθεί απευθείας πάνω στο δέρμα ακόμα και των παιδιών.


.



 


Και επειδή είμαι σίγουρη ότι όσο αγάπησα εγώ το συγκεκριμένο "κομμωτήριο", άλλο τόσο θα αγαπήσετε και εσείς αυτό το ποστ με όλο το πληροφοριακό υλικό που συνέλεξα από την περιπέτειά μου (μακάρι να σας είναι εντελώς άχρηστο!)... μείνετε συντονισμένοι μαζί μου στο instagram & στο facebook γιατί πολύ σύντομα θα τρέξουμε διαγωνισμό σε συνεργασία με την Ελισάβετ Μακρή με σούπερ δώρα για αρκετά παιδικά κεφαλάκια!!!

Μέχρι τότε, σας γλυκοφιλώ > Σμουτςςςςςςςςς 😙😙😙

EDIT!!! Λάβετε μέρος, μέσω facebook, στο διαγωνισμό μας με δώρο ένα κούρεμα για τα μικρά σας από το πιο super εξειδικευμένο παιδικό κομμωτήριο QUEENSteens, στον Άλιμο! Κάντε κλικ εδώ!


        

Σας άρεσε το άρθρο μας; Διαδώστε το!

Τα εφετινά μας δώρα στις δασκάλες για το κλείσιμο της σχολικής χρονιάς!




Φτάσαμε αισίως στην τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου και στην οικογένειά μας το καλοκαιράκι ξεκινάει χρονικά επισήμως κάπου εδώ τριγύρω.. Μόλις την προηγούμενη Παρασκευή τα μικρά μέλη μας ολοκλήρωσαν και αυτή τη "σχολική" τους χρονιά και την ερχόμενη Κυριακή, με το καλό, αναχωρούμε όλοι μαζί από το κλεινόν άστυ για τις θερινές μας διακοπές.

Μετά από τέσσερα χρόνια, το Αγγελάκι μας εφέτος έκλεισε  έναν πρώτο κύκλο στη ζωή του αποχαιρετώντας τον παιδικό σταθμό και από Σεπτέμβρη θα φοιτά, πλέον, στο νηπιαγωγού της γειτονιά μας. Προς το παρόν, όμως, απολαμβάνει μια εβδομάδα ξεγνοιασιάς και παιχνιδιού ως μέλος του camp που επιλέξαμε να τη φιλοξενήσει μέχρι να φύγουμε για διακοπές.

Σε ηλικία μόλις 15 μηνών, ο Σεραφίνος μας ολοκλήρωσε και εκείνος την πρώτη του χρονιά στον παιδικό σταθμό και αυτή την εβδομάδα -που μαμά και μπαμπάς ακόμα δεν είναι σε άδεια- καλοπερνάει στα χέρια της μεγάλης του θείας και απολαμβάνει αμέτρητα χάδια και φιλιά!




Όπως κάθε χρόνο, έτσι και εφέτος, θελήσαμε να προσφέρουμε στις δασκάλες των παιδιών μας ένα δώρο στο κλείσιμο της σχολικής χρονιάς. Θελήσαμε έτσι να τις ευχαριστήσουμε για την αγάπη και τη φροντίδα που προσέφεραν στα μικρά μας και αυτή τη χρονιά. Και όπως κάθε χρόνο, έτσι και εφέτος προτιμήσαμε τα δώρα τους να είναι, εκτός από χαριτωμένα, χρηστικά και χρήσιμα. Επίσης, προτιμήσαμε να είναι προσωποποιημένα και φτιαγμένα ειδικά για την κάθε μια τους χωριστά.

Μετά από λίγο σκέψη και ψάξιμο, όχι δύσκολα, επιλέξαμε να αξιοποιήσουμε τις πολύ όμορφες και ιδιαίτερες ιδέες που έχει να μας προτείνει το αγαπημένο dimiourgoume-mazi, που και γειτονάκι μας είναι και καταπληκτικά αντικείμενα έχει στη συλλογή του για κάθε περίσταση!




.
Το Αγγελάκι μας είχε δυο δασκάλες στο προ-προ νηπιακό τμήμα. Μια "κύρια" που ήταν όλες τις ώρες στο τμήμα και μια ακόμα που ήταν μαζί όχι όλες, αλλά τις περισσότερες ώρες της ημέρας τους εκεί.

Για την κύρια δασκάλα μας, λοιπόν, επιλέξαμε ένα ζευγάρι χαριτωμένα σκουλαρίκια που είχα δει στην ιστοσελίδα αλλά μόλις τα είδα από κοντά στο εκθετήριο του Δημιουργούμε Μαζί, με ενθουσίασαν ακόμα περισσότερο. Τι λέτε και εσείς, δεν είναι super γλύκα?






Για τη δεύτερη δασκάλα της Αγγελίνας αλλά και για τη δασκάλα του βρεφικού τμήματος, που έκανε ό,τι μπορούσε για την καλύτερη και πιο ανώδυνη προσαρμογή του μικρού Σεραφίνου και του προσέφερε την αγάπη και τη στοργή της επιλέξαμε από έναν μοναδικό, προσωποποιημένο για την κάθε μία, σελιδοδείκτη. Ένα αντικείμενο το οποίο είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για τις ώρες χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς που περνάει μια εργαζόμενη μαμά σε καλοκαιρινή άδεια ξεκλέβοντας λίγο χρόνο για τον εαυτό της μόνο και διαβάζοντας ένα βιβλίο που την ευχαριστεί στην παραλία ή τη βεράντα. Στους σελιδοδείκτες αυτούς, όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες τους, οι επαγγελματίες του Δημιουργούμε Μαζί έγραψαν, κατά παραγγελία μας ένα όμορφο ευχαριστήριο και ταυτόχρονα αποχαιρετιστήριο μήνυμα με την υπογραφή των παιδιών μας. Έτσι οι δασκάλες μας θα έχουν τον μοναδικό, δικό τους σελιδοδείκτη με το όνομά τους και τα καλά μας λόγια προς αυτές να ευχαριστιούνται κάθε φορά που θα ανοίγουν να διαβάσουν το αγαπημένο τους βιβλίο.




Όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες... τα δώρα μας τα παραλάβαμε μέσα σε πολύ όμορφες συσκευασίες δώρου με πολύχρωμα πουά σακουλάκια και χρωματιστό χαρτί αφής να προστατεύει το περιεχόμενο. Πανέμορφα και πανέτοιμα να τα προσφέρουμε, χωρίς επιπλέον επιβάρυνση από το e-shop. Ακόμα αξίζει να σας αναφέρω ότι σε δυο ημέρες από την παραγγελία μας, τα προϊόντα ήταν κιόλας έτοιμα προς παράδοση.
Και κάπως έτσι καταλάβατε πόσο ευχαριστημένη έμεινα από την παραγγελία μου αυτή, τα είδη, τους επαγγελματίες, την εξυπηρέτηση, τις τιμές,,, όλα από την αρχή ως το τέλος με οδηγούν στο να σας συστήσω ανεπιφύλακτα το dimiourgoume-mazi και για τις δικές σας αγορές! 

Αν θέλετε να δείτε τα και DIY χειροποίητα δώρα που κάναμε στην πρώτη δασκάλα της Αγγελίνας μας, κάποια χρόνια πριν δείτε εδώ.

Αλήθεια εσείς κάνετε δώρα στις δασκάλες των παιδιών σας στο κλείσιμο κάθε σχολικής χρονιάς και, αν ναι, ποιές είναι συνήθως οι επιλογές σας;

Από εμένα.... Καλό Καλοκαίρι!!!

Σας φιλώ γλυκά, σμούτςςςς............
mama-Irini





Σας άρεσε το άρθρο μας; Διαδώστε το!

ΠΑΙΔΟΤΡΟΠΟΣ: Ένας νέος ιδιαίτερος παιδότοπος στα νότια προαστια



Στην αρχή του καλοκαιριού ένας νέος χώρος για τα μικρά μας ξεκίνησε τη λειτουργία του στην περιοχή του Αλίμου. Πρόκειται για τον αυτοαπροσδιοριζόμενο -και όχι άδικα- ως Διαδραστικό Παιδότοπο/Εκπαιδευτικό Πολυχώρο με την έξυπνη επωνυμία ΠΑΙΔΟΤΡΟΠΟΣ επί της οδού Καλαμακίου, στον αριθμό 97, κοντά με τη συμβολή με τη Θεομήτορος.

Πολλά και ενδιαφέροντα είχα ακούσει από τις μαμάδες που συναντούσαμε το προηγούμενο διάστημα στις παιδικές χαρές της περιοχής και έτσι μέσα στον Οκτώβρη επισκεφθήκαμε και εγώ με το Αγγελάκι μου παρέα με τη νονά της και το φιλαράκι μας τον Φανη, το νέο αυτό χώρο.


Παιδότοπος ΠΑΙΔΟΤΡΟΠΟΣ....

Δημιουργήθηκε στον πρώτο όροφο πάνω από το all day coffee & bar ROCK AVENUE και το μεζεδοπωλείο ΛΙΡΑ 100 που λειτουργούσαν ήδη στο ισόγειο. Προσωπικά γνωρίζαμε ήδη το καφέ μιας και λόγω του μεγάλου, όμορφου και άνετου χώρου που διαθέτει μας βόλευε για τις οικογενειακές μας συνάξεις το χειμώνα (βλ. 4 αδερφές μετά των συζύγων και των τέκνων τους!).


Περνώντας μέσα από την καφετέρια ή μπαίνοντας από την ξεχωριστή είσοδο που υπάρχει στην πίσω πλευρά του κτιρίου, μπαίνεις στο ασανσέρ και ανεβαίνεις στον πρώτο όροφο. Εκεί σε υποδέχεται ο μικρός σχετικά χώρος με τα μικρά μεταλλικά τραπεζάκια και τις καρέκλες τους, για να καθίσουν οι συνοδοί. 
TIP: Αν είσαστε από εκείνους που μπορούν να μην έχουν το νου τους συνέχεια στα παιδιά και αν τα μικρά σας είναι αρκετά "άνετα" στο να μη σας βλέπουν στο χώρο, τότε ιδανικά μπορείτε οι συνοδοί να επιστρέψετε με την παρέα σας και να περάσετε το υπόλοιπο της επίσκεψης σας κάτω στον πολύ προσεγμένο χώρο του καφέ rock avenue, όσο τα παιδιά σας ξεφαντώνουν στον παιδοτΡοπο. 

Η υπεύθυνη  του πολυχώρου είναι συνήθως παρούσα στο χώρο παραμονής των συνοδών και σε εκείνην μπορείτε να παραγγείλετε αν θέλετε να πιείτε κάτι (το οποίο ετοιμάζεται και σας έρχεται από την καφετέρια κάτω) αλλά και να πάρετε πληροφορίες για τις υπηρεσίες και τη λειτουργία του "παιδότΡοπου".


Μέχρι όμως να τον επισκεφθείτε και εσείς.... ας σας πω εγώ τι είδα και πώς!

Ο χώρος στον οποίο ξαποστενουν οι συνοδοί βρίσκεται ανάμεσα σε δύο μεγάλες αίθουσες. 

Ή μία έχει μέσα μία κατασκευή παιδότοπου για σκαρφαλώματα και μπάνιο στα μπαλάκια. Δίπλα ακριβώς, και αυτό για εμάς ήταν το πιο ενδιαφέρον σημείο αυτής της αίθουσας, έχει δύο τραμπολίνο. Ένα μεγαλύτερο και ένα μικρότερο στα οποία τα παιδιά μπαίνουν μέσα ένα-ένα για μεγαλύτερη ασφάλεια. Ωραία διακοσμητική πινελιά αυτής της αίθουσας η απλωμένη μπουγάδα με τα βρεφικά και παιδικά ρούχα που κρέμεται από το ταβάνι!



Οι φωτογραφίες του άρθρου ανήκουν στον ΠΑΙΔΟΤΡΟΠΟ.
Guess what? έφτασα εκεί χωρίς μπαταρία στο κινητό...




Η δεύτερη αίθουσα μου φάνηκε αρκετά μεγαλύτερη από την πρώτη. Αρκεί να σας πω ότι μέσα της, ακριβώς στο κέντρο, κρύβει ένα τρίτο "μυστικό" δωμάτιο, το οποίο δεν επισκέφθηκα διότι βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη μια θεατρική παράσταση, για την οποία εμείς δεν γνωρίζαμε και δεν είχαμε δηλώσει συμμετοχή. Σε αυτό το χώρο πραγματοποιούνται, γενικά, διάφορες έξτρα δραστηριότητες που διοργανώνονται κάθε απόγευμα όπως θεατρικές παραστάσεις, μαγειρέματα, εργαστήρια κλπ.

Στην υπόλοιπη αίθουσα, περιμετρικά του "κρυφού δωματίου", είδαμε όλα αυτά που μας εντυπωσίασαν περισσότερο από όλα και τα οποία προσδίδουν στον ΠΑΙΔΟΤΡΟΠΟ αυτο το κάτι ξεχωριστό... 

Υπάρχουν πολλά διαφορετικά και αξιόλογα παιχνίδια με τα οποία μπορεί να απασχοληθεί σε δημιουργικά ένα παιδί. Ποιοτικά παιχνίδια, ποικιλία από ξύλινα τουβλάκια και άλλα ξύλινα παιχνίδια μικροκατασκευών, δύο υπέροχα μεγάλα ξύλινα κουκλόσπιτα πλήρως εξοπλισμένα, κουζίνα, μεγάλα και εντυπωσιακά παζλ, πολλοί μαρκαδόροι και φύλλα ζωγραφικής. 
























Ένα μεγάλο έπιπλο τοίχου χρησιμοποιείται για την έκθεση, την τακτοποίηση και τη φύλαξη των περισσότερων από αυτά, όσων οι διαστάσεις τους το επιτρέπουν. Επίσης σε αυτό το έπιπλο, έχει στηθεί και μία πολύ ενδιαφέρουσα παιδική βιβλιοθήκη. Ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα πολύ θετικά όταν είδα αγαπημένους τίτλους και σειρές βιβλίων όπως "Τικ και Τέλα" και "Ο Αρκουδάκος" ανάμεσα στη συλλογή τους. Αυτή ή αίθουσα ήταν που κέρδισε και τα παιδιά μας για την περισσότερη ώρα τους στον ΠΑΙΔΟΤΡΟΠΟ.






Και εκεί που νομίζαμε ότι έχουμε δει όλους τους χώρους και τις αίθουσες, ξαφνικά το Αγγελακι μου και ο Φάνης μας εξαφανίζονται από το οπτικό μας πεδίο....

Ψάχνουμε στην παραπάνω αίθουσα, δεν είναι. Κοιτάμε στην κατασκευή της πρώτης αίθουσας, ούτε εκεί... Τα τραμπολίνο, άδεια και αυτά... "Ε, θα πέρασαν δίπλα από την κάτω πόρτα" μας λέει η υπεύθυνη του χώρου. Που δίπλα; Τι εννοεί; Ποια κάτω πόρτα;

Και τότε ήταν που είδαμε και συνειδητοποιήσαμε ότι η πρώτη αίθουσα έχει μία εσωτερική πόρτα στο χώρο της κατασκευής η οποία οδηγεί σε μία ακόμη ξεχωριστή αίθουσα. 

Έναν ιδιαίτερα μεγάλο χώρο, στρωμένο με αφρώδες ασφαλές δάπεδο και ελεύθερο από "περιττά" αντικείμενα και εμπόδια. Αρκετά στεφάνια χούλα χουπ, κάποια κουνιστά αλογάκια και μία μικρή μπασκέτα με μια-δυο ελαφριές μπαλίτσες ήταν αρκετά για να ξεμυαλίσουν τα παιδιά μας. Το ένα έκανε αλογάκι, το άλλο προσπαθούσε να βάλει καλάθι και στο τέλος και τα δύο μαζί έτρεχαν από τη μία άκρη ως την άλλη περνώντας πάνω από τα στεφάνια και γελώντας, γελώντας, γελώντας!






Από ότι, λοιπόν, ενημερωθήκαμε αμέσως μετά.... Αυτή είναι η αίθουσα στην οποία πραγματοποιούνται αρκετές από τις επιπλέον δραστηριότητες που προσφέρει ο ΠΑΙΔΟΤΡΟΠΟΣ και κυρίως αυτές που έχουν να κάνουν με τις μαμάδες! Ναι, ναι καλά διαβάσατε... όπως βλέπετε και στο πρόγραμμα εργαστηρίων/δραστηριοτήτων που έχει ανακοινώσει ο πολυχώρος για την περίοδο που διανύουμε, παράλληλα με τα παιδικά προγράμματα, πραγματοποιούνται και μαθήματα γυμναστικής (total body/yoga/pilates) για εμάς, κυρίες μου!!! (πρωινά & απογευματινά)





Επιπλέον χρήσιμες πληροφορίες:

- Η είσοδος για τα παιδιά είναι 5€ για τις καθημερινές και 7€ για τα Σαββατοκύριακα. Στην τιμή περιλαμβάνεται ένα ποτήρι τυποποιημένος χυμός και -αν το θελήσετε- ένα μπολ πατατάκια.

- Η συμμετοχή στα επιμέρους θεματικά εργαστήρια είναι έξτρα. (πχ αν ένα παιδάκι θέλει να πάει για ένα απόγευμα να συμμετάσχει σε μια δραστηριότητα και πριν ή μετά να παίξει και στην κατασκευή ή τα τραμπολίνο ή την αίθουσα με τα άλλα παιχνίδια, τότε θα έχει κόστος 5€ + 5€ = 10€)

- Το κόστος των καφέδων, ποτών, ροφημάτων για τους συνοδούς κυμαίνεται στο μέσο όρο της αγοράς και ίσως και λίγο παρακάτω.

- Το παιδικό μενού, σε περίπτωση που θέλετε να παραγγείλετε και κάτι επιπλέον για το παιδί σας, περιλαμβάνει αρκετές ενδιαφέρουσες προτάσεις και λογικές τιμές. Εμείς επιλέξαμε να κλείσουμε την έξοδο μας με γιαούρτι με δημητριακά και μέλι στα 2,50€ και από ποσότητα αλλά και ποιότητα τα μικρά μας το απόλαυσαν δεόντως! 

- Ο πολυχώρος διαθέτει ανελκυστήρα, ράμπες και τουαλέτα για ΑΜΕΑ.

- Έχει ξεχωριστές τουαλέτες για μικρούς και μεγάλους (αν και μου φάνηκαν αριθμητικά λίγες για το μέγεθος του χώρου) και διαθέτει αλλαξιέρα, πάνες, μαντηλάκια κλπ.

- Το προσωπικό φαίνεται ιδιαίτερα εξυπηρετικό και καλοδιάθετο. Οι κοπέλες που ήταν διασκορπισμένες στις τρεις αίθουσες για την ασφαλή επιτήρηση των μικρών μας ήταν επαρκείς σε αριθμό και πρόθυμο να συμμετάσχει και να διασκεδάσει στα/με τα παιχνίδια των παιδιών.

- Διαβάστε τη φιλοσοφία του ΠΑΙΔΟΤΡΟΠΟΥ εδώ και βρείτε τα τελευταία του νέα εδώ!

























Εμείς σίγουρα θα ξαναπάμε! Εσείς;

Μαθητής ή εργάτης;


Ένα κείμενο που έγραψα κατά τη διάρκεια της δεύτερης εγκυμοσύνης μου και δημοσιοποιώ τώρα
μιας και έχοντας ξεκινήσει και πάλι σχολεία, δραστηριότητες, υποχρεώσεις....
χρειάζεται να παραμένουμε σε επαγρύπνηση

Το κορίτσι μου, ηλικίας 3 ετών και 3 μηνών, πηγαίνει στον παιδικό σταθμό ήδη από 15μηνών... Την αφήνουμε το πρωί στις 7 με 7.15 π.μ. και την παραλαμβάνουμε το απόγευμα μεταξύ 16.30 με 17.00. Μετρήσατε; 10 σχεδόν ολόκληρες ώρες παραμένει εκεί και μακριά μας.
Το απόγευμα τρέχουμε να προλάβουμε να τα πούμε και να τα κάνουμε όλα μέσα σε 2-3 ώρες.
Να μάθουμε τα νέα της, να της πούμε τα δικά μας. 
Να πάμε μια βόλτα, να καθίσουμε μαζί, να παίξουμε. 
Να γελάσουμε, να αγκαλιαστούμε, να φιληθούμε.
Να... να... να... μέχρι τις 19.30 το πολύ.
Μετά χρειάζεται να ξεκινήσουμε διαδικασία φαγητού, μπάνιου, ύπνου. 
Να κοιμηθεί κατά τις 9.00 το βράδυ για να προλάβει να ξεκουραστεί γιατί το πρωί έχει ξύπνημα, στις 6.00 π.μ., ο εργάτης... ε, το παιδί μας, ήθελα να πω.
Πόσες φορές έχω πιάσει τον εαυτό μου να κλαίει στην επιστροφή από τη δουλειά, πηγαίνοντας να την πάρω από το σταθμό, το απόγευμα. Όχι δεν είναι οι τύψεις που το κορίτσι μας ξυπνάει αναγκαστικά και καθημερινά από τα χαράματα και λείπει από το σπίτι της για όλο το υπόλοιπο της ημέρας, από τόσο μικρή ηλικία, σαν έχει να πάει για το μεροκάματο ή λες και δε θα το κάνει αυτό ούτως ή άλλως σε όλη την υπόλοιπη ζωή της.
Είναι οι τόσες πολλές ώρες που χάνουμε εμείς από τη ζωή της και εκείνη από τη δική μας.
Όχι, δεν είμαστε οι πρώτοι ούτε και οι τελευταίοι. Και ευτυχώς στο σχολειό της, βλέπω και ξέρω ότι, περνάει πολύ όμορφα και πηγαίνει με κέφι και όρεξη καθημερινά και λατρεύει τη δασκάλα της και την κολλητή της φιλενάδα. Καλά όλα αυτά, αλλά δεν φτάνουν. Και όχι, δεν είναι οι τύψεις.
Είναι η θλίψη, που όσα καλά και ευχάριστα και αν ξέρεις για αυτές τις ώρες, αυτή παραμένει.
Ακόμα και όταν ξέρουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς, όντας εργαζόμενοι, δεν είναι εύκολο να δεχτούμε αβασάνιστα το γεγονός ότι από όλες τις ώρες της ημέρας, τελικά ζούμε το παιδί μας μόλις 2-3 και αυτές είμαστε ήδη και εμείς και εκείνο κουρασμένοι και επιβαρυμένοι με όλα όσα ζήσαμε όλη την προηγούμενη ημέρα.


Όμως, να σας πώ κάτι; Επειδή, ξέρω ότι όλα αυτά αφορούν και πολλούς από εσάς, έναν τρόπο έχω βρει να τα εξομαλύνω όσο μπορώ. Έναν τρόπο που με κάνει να νιώθω καλύτερα εγώ και να περνάει όμορφα και το παιδί μου αυτές τις λίγες ώρες της ημέρας που με βλέπει. Ε, αυτόν τον τρόπο θα σας τον δώσω σαν συμβουλή.
Αφήστε τις δουλειές, το σκούπισμα, το μαγείρεμα, το σιδέρωμα στην άκρη. 
Κάντε τα όταν κοιμηθεί, ή έστω κάντε τα μαζί σαν παιχνίδι! 
Αφήστε το κινητό στη γωνία. Μη σπαταλάτε τον λίγο πολύτιμο κοινό σας χρόνο χαζεύοντας μια οθόνη.
Αυτές τις δύο-τρεις ώρες αφιερώστε τες στο παιδί σας και σε εσάς με το παιδί σας. 
Πηγαίνετε μια βόλτα μαζί, παίξτε, πείτε τα νέα σας. Κάνετε πράγματα μαζί που σας και το ευχαριστούν.
Γεμίστε τον κοινό σας χρόνο και αυτό θα σας αποζημιώσει και τους δύο για όλη την υπόλοιπη ημέρα. Άλλωστε το παιδί μας δεν είναι άλλη μια μας υποχρέωση. Έτσι δεν είναι;




Το παραπάνω άρθρο,
γράφτηκε από τη mama-Irini και δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα paidi.gr

Σας άρεσε το άρθρο μας; Διαδώστε το!