Φυσιολογικός τοκετός ή Καισαρική τομή #1

Το μόνο σίγουρο είναι πως το ερώτημα που τίθεται στον τίτλο της ανάρτησης αυτής, δεν αφορά και δεν πρέπει να αφορά σε επιλογή αλλά σε υπαρκτή ανάγκη και μόνο...

Αν ανήκετε σε εκείνο το μικρό ποσοστό γυναικών που επιθυμούν από επιλογή να γεννήσουν με καισαρική τομή, πιστεύοντας πως έτσι θα γλυτώσουν τους πόνους της γέννας, ή αν ανήκετε σε εκείνο το ποσοστό των γυναικών που πιέζονται από το μαιευτήρα τους να προχωρήσουν σε ένα χειρουργείο για λόγους που σήμερα πια δεν αποτελούν ενδείξεις υποχρεωτικής καισαρικής τομής (όπως προϋπάρχουσα καισαρική τομή, υψηλή μυωπία, πιθανή περιτύλιξη λώρου, ισχιακή θέση μωρού, μεγάλο βάρος κλπ), τότε διαβάστε και τα παρακάτω και ξεκινήστε εκ νέου μία έρευνα των εναλλακτικών που έχετε για τον τοκετό σας.


Έχοντας πλέον στο ενεργητικό μου μία καισαρική τομή που έκανα στο πρώτο μου παιδί (πριν 2,5 χρόνια) και έναν φυσιολογικό τοκετό που έζησα πριν λίγες ημέρες, γεννώντας το δεύτερο παιδί μου θα κάνω μία απλή καταγραφή των διαφορών που βίωσα και βιώνω μεταξύ των συνεπειών και των επιπτώσεων του χειρουργείου της καισαρικής τομής και του κολπικού τοκετού. 


Α. Μετά την καισαρική τομή:

- Στην αίθουσα ανάνηψης, έτρεμα ολόκληρη από την αναισθησία που έφευγε... Καθετήρες, οροί και λοιπά παρελκόμενα κρέμονταν από πάνω μου, περιορίζοντας με περισσότερο.

- Με ανέβασαν στο δωμάτιο νοσηλείας κ με μετέφεραν σαν το τσουβάλι στο κρεβάτι μου και εκεί συνέχισα καλωδιωμένη μη μπορώντας ούτε στο ελάχιστο να κινηθώ, να σηκωθώ ή να σηκώσω το μωρό μόνη μου

- Παρόλο που ζητούσα, προσπάθησα και μου έβαζαν και είχα από την πρώτη στιγμή και συνεχώς το μωρό μου στο στήθος... η γαλουχία μου δεν ήρθε ποτέ και τελικά αναγκάστηκα κ μπήκα σε διαδικασία επαναγαλακτισμού με πρωτόκολλα αντλήσεων κλπ για να καταφέρω να θηλάσω.

- Την επόμενη πια ημέρα για να πετύχουν να με σηκώσουν και να κινηθώ - πάω τουαλέτα κλπ... οι φωνές μου από τον πόνο έφτασαν μέχρι τον πιο ψηλό όροφο του μαιευτηρίου.

- Γύρισα σπίτι μου, τέσσερις ημέρες μετά και οι πόνοι μου από το χειρουργείο παρέμεναν αφόρητοι για όλο τον πρώτο μήνα που ακολούθησε.  Ακόμα κ στο σπίτι μου δεν μπορούσα να αυτο-ξυπηρετηθώ.... Ζητούσα βοήθεια για να καθίσω, να σηκωθώ, να ξαπλώσω στον καναπέ η το κρεβάτι μου. Βοήθεια ακόμα κ για να πάρω αγκαλιά η να αφήσω το μωρό μου.

- Όλη αυτή η δύσκολη εμπειρία με έκανε να κλαίω καθημερινά, χωρίς λόγο απαραίτητα, για πολλές-πολλές ημέρες μετά....
Β. Μετά το φυσιολογικό τοκετό:

- Μπόρεσα και πήρα αμέσως και στην ανάνηψη το μωρό μου αγκαλιά. Μόνη μου, χωρίς καλώδια και πόνους το βόλεψα και το τακτοποίησα πάνω μου, όπως ήθελα/ε.

- Με μετέφεραν πολύ σύντομα στο δωμάτιο νοσηλείας και στο κρεβάτι μου, όπου όμως παρέμεινα αμέσως καθιστή και έφαγα κανονικά το πρώτο μου γεύμα μετά την κούραση τής γέννας.

 - Ή γαλουχία μου ενεργοποιήθηκε αμέσως και το πρωτόγαλα μου έκανε την εμφάνιση του ακόμα και από το στάδιο των εξωθήσεων του  τοκετού, οπότε και ξεπρόβαλαν οι πρώτες σταγόνες στο στήθος μου. Το μωρό μου δεν ήταν νωθρό και αμέσως έπιασε και θήλασε ενεργά.

- Μέσα σε δύο ώρες... Είχα ήδη καθίσει, φάει, σηκωθεί, κάνει μπάνιο. Σήκωνα και άφηνα το μωρό μου οπότε και όπως ήθελα, χωρίς ανάγκη βοηθείας.

- Γύρισα σπίτι μου, μόλις δύο ημέρες μετά το φυσιολογικό τοκετό μου και έχοντας πλέον δυο παιδιά και περισσότερες υποχρεώσεις-αρμοδιότητες. Και όμως, από την πρώτη στιγμή έχω επιστρέψει σε όλες μου τις προ γέννας δραστηριότητες με αντοχές, διάθεση και δυνάμεις.

- Τίποτα άλλο, πέρα από το νέο μας μέλος, δε μου θυμίζει ότι είμαι μόλις λίγων ημερών λεχώνα... χωρίς πόνο, χωρίς ανάγκη ιδιαίτερης φροντίδας και περιποίησης, χωρίς κλάματα! 











































Ένα είναι σίγουρο...
ή φύση είναι σοφή και γνωρίζει τι χρειάζεται για να είμαστε όλοι καλά!
Ας της επιτρέψουμε να μας το διδάξει και σε αυτή τη φάση της ζωής μας.
Όσο είναι στο χέρι μας, ας μην επιτρέπουμε την παραβίαση της.

Ή καισαρική τομή είναι ένα ακόμα χειρουργείο με πιθανές επιπλοκές, παρενέργειες και πόνους που απαιτούν χρόνο για να επουλωθούν.
Μην υποβάλλεται τον εαυτό σας σε αυτή τη διαδικασία χωρίς λόγο....

Ο φυσιολογικός τοκετός απαιτεί να πονέσουμε κάποιες στιγμές, αλλά μας κάνει να τα ξεχνάμε όλα αμέσως μετά και οριστικά. Άλλωστε, υπάρχουν και οι προσφερόμενες αναισθησίες που μπορούν να μηδενίσουν πλέον κάθε αίσθηση πόνου ακόμα και σε έναν κολπικό τοκετό, αν αυτό είναι το ζητούμενο σας....

Αν θέλετε να  ενημερωθείτε για το φυσιολογικό τοκετό και να μάθετε περισσότερα σχετικά με τα δικαιώματα και τις επιλογές σας κάντε την έρευνά σας και αναζητήστε τη γνώση και την εμπειρία όσων έχουμε την τύχη και την ατυχία μαζί να τα έχουμε γευτεί και τα δύο.....




Το παραπάνω άρθρο,
γράφτηκε από τη mama-Irini και πρωτοδημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα topaidi.gr


Σας άρεσε το άρθρο μας; Διαδώστε το!



Διαβάστε επίσης:

2 σχόλια :

  1. ΣΥΜΦΩΝΩ ΣΕ ΟΛΑ ΠΕΡΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ...ΔΕΝ ΤΟ ΑΛΛΑΖΩ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ...ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΖΟΥΣΑ Κ ΑΣ ΠΟΝΑΓΑ 12 ΩΡΕς ΟΠΩς ΠΟΝΕΣΑ ΠΡΙΝ...ΟΛΑ ΜΕΤΑ ΗΤΑΝ ΜΑΓΙΚΑ...
    ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ ΟΣΕΣ ΕΙΣΤΕ ΤΩΡΑ MOTHERS TO BE SOON!!!
    τελειο κειμενο φιλιΚΑ Μαρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλως ήρθες, Μαρια μου! Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο και τα λόγια σου. Πράγματι, έτσι είναι... Ή τελευταία σου συμβουλή τα λέει όλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αφήστε μας τα σχόλια σας, τις δικές σας εμπειρίες και παρατηρήσεις σχετικά με το άρθρο που διαβάσατε! Ανυπομονούμε να εμπλουτίσουμε τις μαμαδοϊστορίες μας!

**Τα κουμπία "απάντηση" και "προσθήκη σχολίου" δε λειτουργούν προσωρινά.
Χρησιμοποιείστε απευθείας το κουτί σχολιασμού από κάτω.

***Για να σχολιάσετε από κινητή συσκευή πατήστε
"προβολή έκδοσης ιστού"